Japońska firma ESP ma już ponad trzydziestoletnią tradycję. W 1975 roku Hisatake Shibuya założył w Tokio warsztat produkujący części zamienne do gitar i basów pod nazwą Electric Sound Products lub po prostu ESP. Rok później firma ESP oprócz części i akcesoriów gitarowych zaczęła wytwarzać także gitary i basy. Jej produkty zaczęły szybko zdobywać dobrą reputację najpierw na rynku japońskim. W 1983 roku ESP znalazła się również w Stanach Zjednoczonych, gdzie również produkowała części gitarowe oraz instrumenty głównie na potrzeby nowojorskich muzyków. W latach 1990/92 ESP produkowała zarówno serie instrumentów sygnowanych, jak i standardowych. Ostatecznie biura firmy przeniosły się do Los Angeles w roku 1993. Zaniechano wytwarzania części, a produkcja instrumentów podzieliła się na Japonię – modele wyższe ESP oraz Koreę i Indonezję – modele standardowe LTD. Obecna produkcja gitar basowych jest spora i obejmuje wiele różnych serii. Przysłany do testu bas – LTD B-255 to instrument standardowy, 5-strunowy, wyprodukowany w Indonezji. Jest to raczej nowoczesny instrument o przyjemnych kształtach i estetycznym wykonaniu, łączący elementy tradycji ze współczesnością.
OGÓLNY OPIS INSTRUMENTU
Bas B-255 charakteryzuje się konstrukcją zwaną monolitem (neck-thru-body). Pięcioczęściowa szyjka przechodzi całkowicie przez korpus. Zbudowana jest ona z trzech części drewna klonowego przedzielonych dwoma paskami drewna orzechowego. Skrzydła korpusu wykonane są z egzotycznego drewna agathis, do którego doklejona jest płyta wierzchnia z klonu wzorzystego. Tego typu konstrukcja jest bardziej stabilna, zapewnia większą sztywność gryfu, a także wpływa na wyrównany poziom brzmienia instrumentu. Drewno klonowe posiada ładne wzorzyste słoje, widoczne przez przeźroczysty lakier w kolorze owocu ciemnej czereśni. Korpus jest stylizowany wyraźnie na wzór starych instrumentów. Posiada raczej proste krawędzie, nieco profilowane. Szerokość gryfu na siodełku wynosi 45 mm, a na wysokości 24 progu 70 mm. Rozstaw strun na mostku jest raczej wąski wynosi średnio 16.75 mm. Gryf jest lekko zaokrąglony. Jego menzura jest standardowa i wynosi 34 cale (86.4 cm). Podstrunnica wykonana jest z palisandru i posiada 24 progi o średniej grubości, co daje zasięg dwóch oktaw na jednej strunie. Znaczniki progów są punktowe z wyjątkiem większego znacznika na 12. progu z logo modelu. Regulacja napięcia pręta usztywniającego gryf znajduje się na główce. Korpus i gryf są wykończone przeźroczystym lakierem z połyskiem w kolorze ciemnej czereśni co firma określa jako See-Thru Black Cherry.
PRZETWORNIKI I ELEKTRONIKA
B-255 jest wyposażony w dwa przetworniki HZ40 firmy EMG. Są to pasywne przetworniki dwucewkowe o dużym sygnale wyjściowym i szerokim paśmie przenoszenia. Charakterystyką brzmienia zbliżone są do klasycznych humbuckerów. Różnica polega przede wszystkim na jaśniejszym brzmieniu HZ40 w porównaniu ze starymi przetwornikami, co wynika z zastosowania ceramicznych magnesów. Kontrola brzmienia jest aktywna. Sygnał z przetworników jest wspomagany układem aktywnym EMG B64, zasilany baterią 9 V. Przedwzmacniacz ten kontroluje następujące elementy: ogólną głośność, mieszanie sygnału obu przetworników oraz poziom tonów niskich, średnich i wysokich. Korekcja jest skuteczna i pozwala na uzyskiwanie różnych brzmień instrumentu. Wszystkie potencjometry, oczywiście oprócz głośności posiadają wyraźny punkt zerowy, co znacznie ułatwia regulację. Układ nie posiada przełącznika typu bypass umożliwiający jego ominięcie. Bateria 9V znajduje się w osobnym schowku, którego przykrywka jest przykręcona przy pomocy dwóch śrubek. Nie jest to moje ulubione rozwiązanie, ponieważ nie ułatwia szybkiej wymiany baterii w razie nagłej potrzeby.
AKCESORIA
B-255 posiada solidny mostek metalowy ESP BB-605 wykończony ciemnym, w kolorze grafitu, chromem. Konstrukcja mostka umożliwia zaczep strun na tylnej płycie korpusu. Przechodzenie strun przez korpus jest ostatnio chętnie stosowanym przez producentów rozwiązaniem technicznym, gdyż zwiększa długość wybrzmienia instrumentu. Kształt stroików – również produkcji ESP – jest charakterystyczny dla japońskich instrumentów. Testowany instrument jest wyposażony w struny o średniej grubości z oplotem nie oszlifowanym. Standardowe zaczepy do paska, podobnie jak pozostałe akcesoria, są utrzymane w kolorze ciemno szarym.
WRAŻENIA Z TESTU
Instrument testowałem przez kilkanaście dni w różnych salach i na kilku zestawach wzmacniających. Ogólne wrażenia z testu są pozytywne. Instrument jest wygodny i przyjazny dla muzyka. Podoba mi się brzmienie basu ESP/LTD: dynamiczne, czyste bez przydźwięków i szumów. Cechuje je czytelny dół i klarowna góra. LTD B-255 bardzo dobrze brzmi podczas grania techniką slap. Jednak zwróciłem uwagę na pewne drobne szczegóły, które można by tutaj zmienić. W układzie aktywnym brakuje mi możliwości rozłączania podwójnych cewek przetworników na „single”, co podniosłoby walory brzmieniowe i uniwersalność instrumentu. Warto by też dodać ominięcie korektora, co dawałoby możliwość wykorzystania brzmienia „pasywnego”, a także ratowało by użytkownika w razie wyczerpania się baterii podczas grania.
OGÓLNE PODSUMOWANIE
Bas EPS/LTD B-255 jest profesjonalnie wykonanym instrumentem, którego cena jest bardzo przyjazna dla kieszeni muzyka. Staranne i estetyczne wykonanie instrumentu oraz jego solidne i nowoczesne brzmienie o swoim indywidualnym i oryginalnym charakterze. Jego walory estetyczne i brzmieniowe są na tyle wysokie, że powinien zadowolić spore grono basistów poszukujących dobrego i niedrogiego instrumentu 5-strunowego.
Tekst: Zbigniew Wrombel
DANE TECHNICZNE:
Konstrukcja: neck-thru-body
Menzura: 34”
Szyjka: klon i orzech (5-częściowa)
Korpus: agathis + płyta wierzchnia z klonu wzorzystego
Podstrunnica: palisander
Liczba progów: 24
Przetworniki: EMG 40-HZ × 2
Elektronika: głośność, balans, 3-pasmowy aktywny korektor EMG B64
Mostek: ESP BB-605
Cena ok. 2.500 PLN (zależnie od kursu Euro)
Do testu dostarczył:
Sound Service
Am Spitzberg 3
D-15834 Rangsdorf, Niemcy
Internet: www.soundservice.de, www.espguitars.com
Test ukazał się w numerze 12/2006 miesięcznika Muzyk.
