W wieku 88 lat zmarła w Nowym Jorku amerykańska wokalistka i pianistka Roberta Flack, która w swej karierze wylansowała m.in. takie przeboje jak „Killing Me Softly With His Song”.
Roberta Flack pochodziła z Karoliny Północnej, ale wychowywała się w Arlington w stanie Wirginia. Jako dziewięciolatka rozpoczęła naukę gry na pianinie, a mając 15 lat otrzymała stypendium Uniwersytetu Howarda w Waszyngtonie co pozwoliło jej formalnie kontynuować edukację muzyczną, zostając jedną najmłodszych studentek na tej uczelni. Dość szybko przeniosła się z fortepianu na śpiew, a studia ukończyła jako 19-latka. Rozpoczęła studia podyplomowe, ale śmierć ojca zmusiła ją do podjęcia pracy jako nauczycielka. Jednocześnie zaczęła powoli rozwijać swą karierę muzyczną. Choć zamierzała zostać śpiewaczką operową, w końcu postawiła na soul, folk i jazz. Pod koniec lat 60. XX wieku, za sprawą Lesa McCanna, który usłyszał ją gdy śpiewała w jednym z waszyngtońskich klubów, podpisała kontrakt z wytwórnią Atlantic Records. W 1969 roku ukazała się jej pierwsza płyta „First Take”, na której znalazł się m.in. utwór „The First Time Ever I Saw Your Face”. Dwa lata później piosenkę tę wykorzystał Clint Eastwood w filmie „Play Misty for Me”, a w 1972 roku utwór ten znalazł się na pierwszym miejscu rocznego podsumowania listy Billboard Hot 100. Nic zatem dziwnego, że podczas 15. gali GRAMMY w 1973 roku Roberta Flack zdobyła za tę piosenkę nagrodę w kategorii Nagranie roku. Do tego czasu, artystka zdążyła już nagrać trzy kolejne albumy i właśnie z najnowszego wówczas krążka „Roberta Flack & Donny Hathaway” pochodził utwór „Where Is the Love”, za który otrzymała tego wieczoru kolejną statuetkę (w kategorii Najlepsze wokalne wykonanie pop przez duet lub grupę). Kolejny album – „Killing Me Softly” – zawierał m.in. piosenkę „Killing Me Softly with His Song”, która stała się najbardziej znanym przebojem wylansowanym przez Robertę Flack. Utwór ten zapewnił jej kolejną nagrodę GRAMMY i przejście do historii jako pierwsza artystka, która zdobyła rok po roku statuetkę w kategorii Nagranie roku. Za tę samą piosenkę otrzymała też GRAMMY w kategorii Najlepsze żeńskie wokalne wykonanie pop. W 1974 roku Flack wylansowała przebój „Feel Like Makin’ Love” pochodzący z zatytułowanej tak samo płyty (wydanej w 1975 roku), który został jej trzecim i ostatnim numerem jeden na liście Billboard Hot 100. Otrzymała też za niego dwie nominacje do GRAMMY. W kolejnych dekadach artystka dość regularnie nagrywała płyty studyjne, z których ostatnia – „The Christmas Album” ukazała się w 1997 roku. W 2012 roku Roberta Flack nagrała jeszcze jeden album – „Let It Be Roberta” zawierający jej interpretacje piosenek zespołu The Beatles.
Uznana za jedną z największych piosenkarek naszych czasów, Roberta Flack była szanowana za zdolność opowiadania historii poprzez muzykę. Jej piosenki dawały wgląd w nasze życie, miłość, kulturę i politykę, przemierzając jednocześnie bez wysiłku szeroki muzyczny krajobraz od popu do soulu, folku i jazzu. Dzięki serii takich hitów jak wspomniane „The First Time Ever I Saw Your Face”, „Where Is the Love” (duet z Donnym Hathawayem), „Killing Me Softly With His Song” czy „Feel Like Makin’ Love”, a także „The Closer I Get to You”, „Tonight I Celebrate My Love” czy „Set the Night to Music”, Roberta Flack zainspirowała swoim muzycznym geniuszem i szczerością niezliczone grono artystów. Poza czterema nagrodami GRAMMY za konkretne piosenki, artystka otrzymała również wyróżnienie za całokształ twórczości (Grammy Lifetime Achievement Award w 2020 roku). W swej karierze otrzymała też statuetkę American Music Awards, własną gwiazdę na Hollywood Walk of Fame, a ponadto została wprowadzona do North Carolina Music Hall of Fame i Women Songwriters Hall of Fame. Otrzymała też honorowe doktoraty Long Island University i Berklee College of Music. Poza karierą muzyczną, Roberta Flack pozostawała także aktywna jako humanistka i mentorka. Założyła Roberta Flack School of Music przy Hyde Leadership Charter School w Bronksie, zapewniając innowacyjny i inspirujący program edukacji muzycznej dla uczniów z ubogich rodzin bezpłatnie. W 2010 roku powołała do życia The Roberta Flack Foundation, której misją jest wspieranie dobrostanu zwierząt i edukacji muzycznej. W 2018 roku Roberta Flack wycofała się z koncertowania, choć od czasu do czasu pojawiała się podczas różnych wydarzeń. W 2022 roku zdiagnozowano u niej stwardnienie zanikowe boczne.
zdjęcie główne: Roberta Flack podczas The Recording Academy and Clive Davis Present The Pre-Grammy Gala – Salute To Icons w Beverly Hilton Hotel w kalifornijskim Beverly Hills w 2010 roku; fot. s_bukley / Shutterstock.com
